وادعی

وادعی. [ دِ عی ی ] ( ص نسبی ) منسوب به وادعةبن عمروبن عامربن ناشج بن رافعبن مالک حاشدبن جشم بن خیوان بن نوف بن همدان که قبیله ای است از همدان و گروهی به آن منسوبند و از آن جمله اند: ابوحصین مسروق بن الاجدع الهمدانی وادعی از اهل کوفه. محمدبن حسین بن حبیب وادعی قاضی کوفی که از احمدبن یونس یربوعی و یحیی بن عبدالحمید حمانی و جز آنان روایت کرده است و ازو یحیی بن صاعد و حسین محاملی و ابوعمروبن سماک و جز آنان روایت کرده اند، وی یکی از ثقات بود و در ماه رمضان سال 296 هَ. ق. درگذشت. ( لباب الانساب ص 255 ج 3 ).

💡 بنو وادعی به عربی ( بَنُو الوادِعی ) روستای بزرگی از توابع استان ذَمار در کشور یمن و در شبه جزیره عربستان واقع می‌باشد.

💡 در یمن، پس از غیبت طیب ابو القاسم در عصر ملکه بانو اروی صلیحی، داعی اختیار «مطلق» یافت. نخستین داعی مطلق که از سوی ملکه منصوب شد ذؤیب بن موسی وادعی بود.

💡 بیستمین امام فاطمی، امام منصور الآمر باحکام الله، وقتی دوران «غیبت» نزدیک شد به سفیر بزرگ خود، بانو اروی بنت احمد ملکهٔ یمن فرمود تا مقام داعی مطلق را بر نایبِ امام در عصر غیبتِ او تفویض کند. اولین داعی مطلق، ذؤیب بن موسی وادعی در سال ۵۳۲ ه‍.ق/۱۱۳۸ م در یمن منصوب شد. رهبر معنوی جامعهٔ بوهرهٔ داوودی داعی مطلق است که جایگاه نمایندهٔ امام بر روی زمین در عصر غیبت را دارد.

💡 بنو وادعی به عربی ( بنو الوادَعی )، روستایی است در عزلهٔ (مخلاف نقة)، در ناحیهٔ وصال، از توابع استان مَهره در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است.