هواده

لغت نامه دهخدا

( هوادة ) هوادة. [ هََ دَ ] ( ع اِمص ) نرمی. || دستوری. رخصت. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || ( مص ) صلح نمودن. || میل کردن. || نرم رفتن. ( منتهی الارب ).

فرهنگ فارسی

نرمی دستوری

فرهنگستان زبان و ادب

{aerator} [مهندسی محیط زیست و انرژی] وسیله ای که با آن می توان سطح تماس هوا را با آب یا پساب افزایش داد

ویکی واژه

وسیله‏ای که با آن می‏توان سطح تماس هوا را با آب یا پساب افزایش داد.

جمله سازی با هواده

💡 در چرخه آب، زمانی که بارش‌های جوی بر زمین می‌بارد، مقداری از آب در سطح زمین جاری می‌شود و نهرها و رودخانه‌ها را تشکیل می‌دهد. آب باقیمانده، از طریق نفوذ، به خاک نفوذ می‌کند که به زیر زمین سفر می‌کند، خاک منطقه هواده را هیدراته می‌کند، سفره‌های زیرزمینی را شارژ می‌کند و مازاد آن در رواناب زیرسطحی جریان می‌یابد. در هیدروژئولوژی با معادله جریان آب زیرزمینی اندازه‌گیری می‌شود.