همک

لغت نامه دهخدا

همک. [ هََ ] ( ع مص ) ستیهانیدن کسی را در کار. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).

فرهنگ فارسی

سیتهانیدن کسی را در کار

جمله سازی با همک

💡 به علاوه معماری بر خلاف ساختن ابزار مانند یک تبر سنگی یا یک جام سفالی تقریباً همک و تلاش جمعی صورت می‌گیرد و نه همت فردی٬در واقع نوعی فعالیت هدفمند و خلاق گروهی از افراد است که در درون یک محیط تاریخی خاص عمل می‌کنند. به همین علت معماری در طی زمان به هیچ وجه صرفاً یک مقوله مختص تاریخ هنر نبوده‌است. بلکه همیشه به عنوان عاملی مهم٬تاریخ اجتماعی نژادانسانی را نیز تحت تأثیر خود قرار داده‌است.