هشه

لغت نامه دهخدا

هشه. [ هَُ ش ْ ش َ ] ( اِ صوت ) لفظی است که به آن، الاغ را از رفتار بازدارند. ( لغت محلی شوشتر ). چُش َّ. ( یادداشت مؤلف ).

فرهنگ فارسی

لفظی است که بان الاغ را از رفتار باز دارند چش

جمله سازی با هشه

💡 تپه رنگرز مربوط به اواخر دوره ساسانیان و اوایل دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ازنا، بخش مرکزی، دهستان پاچه لک غربی، حدود ۱ کیلومتری جنوب روستای هشه بید واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۲۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه هشه بید مربوط به عصر مفرغ - عصر آهن - دوره ساسانیان - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ازنا، بخش مرکزی، دهستان پاچه لک غربی، روستای هشه بید واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۱۳۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.