نیکوروش

نیکوروش. [ رَ وِ ] ( ص مرکب ) آن که روش نیکو دارد. ( یادداشت مؤلف ). نکورفتار. نکوکردار:
تو نیکوروش باش تا بدسگال
به نقص تو گفتن نیابد مجال.سعدی.

خوش رفتار، نیکوکار، خوش طینت.

( صفت ) نیک روشی: (( تو نیکو روش باش تا بد سگال بنقص تو گفتن نیاید مجال. ) ) ( گلستان. قر. ۷۹ )

💡 [3]↑امینی. محمود؛«جغرافیای تاریخی شهرستان طبس »؛ انتشارات نیکوروش یزد- ۱۳۸۵.