لغت نامه دهخدا
نوک دار. [ن َ / نُو / نو نُک ْ ] ( نف مرکب ) هرچیز که دارای سر تیز باشد. ( ناظم الاطباء ). که سری تیز و باریک دارد.
نوک دار. [ن َ / نُو / نو نُک ْ ] ( نف مرکب ) هرچیز که دارای سر تیز باشد. ( ناظم الاطباء ). که سری تیز و باریک دارد.
هر چیز که دارای سر تیز باشد. که سری تیز و باریک دارد.
{acuminate} [کشاورزی- علوم باغبانی] ویژگی برگی که نوک آن به تدریج تیز شده است
نوک دار ( نام علمی: Trochus ) نام یک سرده از تیره حلزون های نوک دار است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فاقد پوزه دراز، فک بالا معمولاً بدون دندان، باله پشتی بلند، خمیده و نوک دار میباشد. رنگ بدن خاکستری تیره یا سیاه است که با بالا رفتن سن، رنگ حیوان خاکستری شده ولی بالهها همچنان تیره میمانند.