ناطلب

ناطلب. [ طَ ل َ ] ( ص مرکب ) ناخوانده. ( ناظم الاطباء ). ناطلبیده. دعوت ناشده.

💡 به آخر سر ناامیدی بتافت یکی دیگرش ناطلب کرده یافت

💡 من که می‌خواندم ازین پیش به طاعت همه را ناطلب رفته هر بزم شرابم کردی