ناشف

ناشف. [ ش ِ ] ( ع ص ) آنکه با خرقه یا مانند آن آب را از گودالی یا از زمینی برگیرد. ( از اقرب الموارد ). || که آب را به خود می کشد:
چون شد آن ناشف ز نشف بیخ خود
ناید آن سوئی که امرش می کند.مولوی.رجوع به نشف شود.

آنکه با خرقه یا مانند آن آب را از گودالی یا از زمینی بر گیرد که آب را بخود می کشد.

💡 چون بگذری ای عارف زین آب و گل ناشف زان سو مثل هاتف بی‌نام و نشان برگو