میز خطابه

💡 در سال ۱۹۱۴ طراح صحنه و کارگردان هنری بریتانیایی ادوارد گوردون کریگ تصمیم به نخستین صحنه‌پردازی و اجرای این اثر بزرگ گرفت اما به سبب وقوع جنگ جهانی اول این پروژه به سرانجام نرسید. پس از جنگ در سال ۱۹۲۱ آهنگساز و رهبر ارکستر نامدار ایتالیایی فروچو بوزونی تصمیم به اجرای مشابهی گرفت، اما معتقد بود آریاها باید تا حد زیادی برای این منظور حذف شوند، زیرا آنها «بی جهت تأخیر می‌اندازند و [...] در اجرای موسیقی وقفه ایجاد می‌کنند.» او هر صحنه از پاسیون را در دو سطح طراحی کرد تا بتواند چندین رویداد را به‌طور همزمان ارائه کند، با یک منبر و میز خطابه در مرکز و یک ایوانک گوتیکی در دو طرف برای گروه کر.

💡 سخنران با اعتماد به نفس کامل پشت میز خطابه ایستاد و با صدای رسا شروع به بیان نکات مهم در مورد حقوق شهروندان کرد.

💡 رئیس جلسه پس از اتمام سخنرانی، از پشت میز خطابه پایین آمد و برای پاسخ دادن به سوالات خبرنگاران به سمت آن‌ها حرکت کرد.

💡 در آن مراسم بزرگ، میز خطابه با گل‌های تازه و تزئینات خاصی پوشانده شده بود تا شکوه و عظمت آن لحظه را نشان دهد.