موضع اتصال

{binding site} [شیمی] ناحیه یا اتم خاصی در یک واحد مولکولی که توانایی ایجاد برهم کنش های پایدارکننده با واحدهای مولکولی دیگر را دارد

ناحیه یا اتم خاصی در یک واحد مولکولی که توانایی ایجاد برهم‌کنش‌های پایدارکننده با واحدهای مولکولی دیگر را دارد.

💡 متداولترین نوع توتومری، شامل ساختارهایی است که از لحاظ موضع اتصال هیدروژن متفاوتند. در این موارد، مانند توتومری کتو-انول، تعادل توتومری به سود ساختارهایی است که در آن‌ها، هیدروژن به جای اتم الکترونگاتیوتر به کربن متصل است؛ یعنی تعادل به نفع اسید ضعیف‌تر است.