مه پاره

💡 روشن است امشب شب ما گوئی آن مه پاره باز پاره ای از نور روی خویش با مهتاب داد

💡 عاشقان را رخصت دیدار آن مه پاره نیست همچو خورشیدش کسی را طاقت نظاره نیست

💡 بشو یاد تو ای مه پاره هستم بروز از درد و غم بیچاره هستم

💡 چنان ازداغ روشن شد دل صد پاره ام صائب که از هر پاره دارم درنظر مه پاره دیگر

💡 نه سرخی داشت آن مه پاره بر فرق زده ابر بلا بر تارکش برق

💡 بازگو آنچ بگفتی که فراموشم شد سلم الله علیک ای مه و مه پاره ما

💡 در آن صبح سرد زمستانی، مه پاره‌های کوچکی در میان درختان انبوه جنگل دیده می‌شد که منظره‌ای بسیار شاعرانه و در عین حال وهم‌آلود ایجاد کرده بود.

💡 وقتی خورشید از پشت کوه‌ها سر برآورد، مه پاره‌های پراکنده در آسمان شروع به محو شدن کردند و نور گرم روز بر روی دشت‌های وسیع تابید.

💡 عکاس با دقت بسیار زیاد تلاش می‌کرد تا آن لحظه خاص از حرکت مه پاره‌ها در آسمان آبی را در قاب دوربین خود ثبت و ماندگار کند.