مشترکات

( اسم ) جمع مشترکه

[ویکی فقه] فقهای اسلام به دنبال مسائل احیای موات، احکام «مشترکات» را بیان کرده‏اند.
منظور از «مشترکات» چیزهایی است که همه مردم در استفاده از آن‏ها به طور مساوی، شریک هستند و حق دارند که با رعایت مقررات، از آن‏ها بهره برداری نمایند.
مصادیق مشترکات در فقه
مشترکات عبارتند از:
۱- راه ها و جاده ها، خیابان ها و کوچه های غیر بن بست.
۲- مساجد و مشاهد مشرفه؛ مثل حرم امامان و امام زادگان علیهم السلام.
۳- مدارس، نسبت به افرادی که دارای شروط تحصیل در آن باشند.
۴- کاروان سراها و زایرسراها یا هر محلّی که برای سکونت موقّت مسافران وقف شده باشد.
۵- آب رودخانه ها و چشمه های طبیعی.
۶- معدن های ظاهری که نیازی به استخراج ندارد.
همه این موارد، احکام و شروطی برای بهره برداری دارد که در کتب آشنایی با ابواب فقه، توسط فقهای اسلام به تفصیل بیان شده است.

💡 این دوران، خود به دوره‌های کوچکتری از سلسله‌های ماد، هخامنشی، اشکانی و ساسانی بخش‌بندی می‌شود. بخشی نیز مربوط به قبل از این سلسله‌ها در تمدن عیلام و بخشی در زمان پیش از تاریخ یا اساطیری است. به سبب تأثیر متقابل موسیقی شرقی در دوران باستان، موسیقی ایرانی یا موسیقی شرقی می‌تواند مشترکات بسیاری با موسیقی هند، ترکیه و عراق داشته باشد.

💡 این کشورها مشترکات قابل توجهی با یکدیگر دارند و همچنین با اسپانیا، که خلف امپراتوری اسپانیا است، دارای اشتراکات فرهنگی هستند. در تمامی این کشورها، زبان اسپانیایی زبان اصلی و اکثریت مردم است، در بعضی نواحی در کنار اسپانیایی دیگر زبان‌ها نیز رسمیت دارند؛ به‌طور مثال زبان‌های بومی آمریکا (مانند زبان گوارانی، کچوا، آیمارا یا مایایی)، یا زبان انگلیسی (به‌طور مثال در پورتوریکو). مسیحیت کاتولیک نیز مذهب اغلب مردمان این مناطق است.