لغت نامه دهخدا
مستمال. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از استمالة. بسوی خود میل داده شده. ( از منتهی الارب ). مایل و خم شده. ( از اقرب الموارد ). || تسلی و دل آسا نموده شده. ( از منتهی الارب ). کسی که دل او را بدست آورده باشند. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استمالة شود.