مرده پرست

لغت نامه دهخدا

مرده پرست. [ م ُ دَ / دِ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) که مرده را پرستد و به او اظهار علاقه کند و حرمت گذارد. که به دیگران تا زنده اند وقعی و ارجی ننهد اما پس از مرگشان سوگواری کند و در شرح فضیلت و مقامشان افراط کند:
گهی خوشدل شوی از من که میرم
چرا مرده پرست و خصم جانیم.مولوی.

فرهنگ عمید

۱. کسی که مرده را بپرستد.
۲. [مجاز] کسی که به گذشتگان و افتخارات آنان توجه افراطی و بیجا نشان می دهد.

فرهنگ فارسی

( صفت ) ۱- آنکه مرده را پرستد. ۲- آنکه بمرده علاق. مفرط دارد: گهی خوشدل شوی از من که میرم چرا مرده پرست و خصم جانیم ? ( دیوان کبیر )

جمله سازی با مرده پرست

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 من یکی زنده دل و خلق جهان مرده پرست نیست جای عجب ار نیست کسی مایل من

💡 برخی منتقدان ادبی، کسانی را که تنها به تکرار افکار قدیمی و کهنه می‌پردازند و از خلاقیت دوری می‌کنند، مرده پرست و فاقد روح نوآوری می‌دانند.

💡 در تحلیل‌های اجتماعی، مرده پرست بودن به معنای وابستگی شدید به سنت‌های بی‌محتوا و ناتوانی در پذیرش تغییرات لازم برای پیشرفت جامعه در دنیای مدرن است.

💡 او با نگاهی تند و تیز به نقد ساختارهای قدیمی پرداخت و آن‌ها را مرده پرست و مانعی بر سر راه جریان‌های نوگرا و خلاق دانست.

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران