مبدئیت
مترادف‌ها
اصل بودن
متضادها
انتهایی، غایت
لغت نامه دهخدا
مبدئیت. [ م َ دَئی ی َ ] ( ع مص جعلی، اِمص ) مبداء بودن. آغاز امری بودن. || ( اصطلاح عرفان ) در اصطلاح عرفا، اضافه محض است به اعتبار تقدم ذات احدیت بر حضرت واحدیت که منشاء اسماء و صفات و مبداءالمبادی است. ( فرهنگ علوم عقلی ) ( فرهنگ مصطلحات عرفاء سیدجعفر سجادی ).
فرهنگ فارسی
۱ - مبدائ بودن آغاز امری بودن. ۲ - باعتبار تقدم ذات احدیت بر حضرت احدیت که منشائ اسمائ و صفات و مبدائ المبادی است اطلاق شود.
جمله سازی با مبدئیت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 اضافه محض باشد مبدئیت احد هم کاقدم است از واحدیت
