لعل روان

لعل روان. [ ل َ ل ِ رَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از شراب لعلی انگوری باشد. ( برهان ). کنایه از شراب سرخ است. ( آنندراج ):
لعل روان ز جام زر نوش و غم فلک مخور
زین فلک زمرّدین بهر چه مار میخوری.خواجه سلمان ( از آنندراج ). || کنایه است از اشک خونین:
گر چو چنگم در بر آیی زلف در دامن کشان
از مژه یک دامنت لعل روان خواهم فشاند.خاقانی.

کنایه از شراب لعلی انگوری باشد. کنایه از شراب سرخ است.

💡 حدیث لعل روان پرور تو می خواران به دیده بر لب جام شراب بنویسند

💡 از لعل روان پرور، با معجز عیسایی وز چشم ستم گستر، با فتنه چنگیزی

💡 از لعل روان بخشت خواجو چو سخن راند ظاهر شود از نطفش اعجاز مسیحائی

💡 بیا که در غم هجر تو کار دیده ی من ز شوق لعل روان بر قدت گهرباریست

💡 با من سخن ز لعل روان بخش یار کن آب حیات را چه کند تشنه کام او

💡 از لب لعل روان بخش بتان ای کوهی کام آن یافت که در خون جگر میگردد