قحطانی

قحطانی. [ ق نی ی ] ( ص نسبی ) نسبت است به قحطان بن عامر. ( منتهی الارب ).

قبیله ای بزرگ از عرب که نسب افراد آن به قحطان میرسد و آن شعبه ایست از عرب متعربه ( از دسته های سه گانه عرب ). این قبیله بعد از اسلام بدو دسته تقسیم شد: حمیر که اکثر آنها شهر نشین اند و کهلان که اکثرشان چادر نشین اند.
( صفت ) منسوب به قحطان بی عامر.

💡 مَعنیون یا خاندان مَعن (عربی: الأسرة المعنية) یک سلسله از اعراب قحطانی بودند که بعداً بخشی از آن‌ها مبدل به دروزی‌ها شدند که مدتی بر جبل لبنان حکومت کردند. پایتخت آنان دیرالقمر بود. دوران حکومت دروزی‌ها بر جبل لبنان از ۱۵۱۶ تا ۱۶۹۷ میلادی به طول انجامید و نهایتاً شهابیون قدرت را از معنیون گرفتند.

💡 به گفته ابن هشام، اعضای قبیله بنی عک، از نسل مردی به نام الدیث بن عدنان هستند که به نام «عک» نیز شناخته می‌شود. عک در یمن سکنی گزید زیرا در میان بنی اشعر زن گرفت و با آنان زندگی کرد. بنی اشعر از نسل نبط بن عداد بن زید بن یشجوب بن عریب بن زید بن کحلان بن سبع بودند. در مورد نسب بنی عک، به نظر می‌رسد که بین نسب شناسان عرب اختلاف وجود داشته باشد. به عنوان مثال، به گفته السمعانی آن‌ها دارای منشأ عدنانی هستند. از سوی دیگر، ابن حزم می‌نویسد که آن‌ها از نسل قحطان و از این رو عرب قحطانی بودند.