قاضی عبدالجبار

قاضی عبدالجبار یکی از شخصیت‌های مهم و برجسته در تاریخ حقوق و قضاوت اسلامی به شمار می‌آید. او به عنوان یک فقیه و قاضی برجسته، نقش بسزایی در تبیین اصول و قواعد فقه اسلامی داشت و تلاش‌های او در این زمینه تأثیرات عمیقی بر نظام حقوقی و قضائی اسلامی بر جای گذاشت. قاضی عبدالجبار با استفاده از استدلال‌های منطقی و علمی، به بررسی مسائل پیچیده فقهی پرداخته و نظرات خود را با استناد به متون مقدس و منابع معتبر ارائه کرده است. او علاوه بر قضاوت، در زمینه تدریس و آموزش نیز فعال بود و بسیاری از شاگردانش تحت تأثیر دانش و بینش او قرار گرفتند. اهمیت کارهای او در عرصه فقه و قضاوت به حدی بود که هنوز هم آثار و نظراتش در میان فقها و حقوقدانان مطرح و مورد استناد قرار می‌گیرد. قاضی عبدالجبار نه تنها به عنوان یک قاضی منصف و عادل شناخته می‌شود، بلکه به عنوان یک متفکر توانمند در عرصه حقوق اسلامی نیز مورد احترام است. آثار و نوشته‌های او در واقع گنجینه‌ای از دانش و بینش فقهی است که می‌تواند راهگشای مسایل مختلف حقوقی در جوامع اسلامی باشد. به همین دلیل، نام قاضی عبدالجبار همواره در تاریخ حقوق اسلامی به عنوان نماد عدالت و دانش برجسته باقی خواهد ماند.

لغت نامه دهخدا

قاضی عبدالجبار. [ ع َ دُل ْ ج َب ْ با ] ( اِخ ) ابن احمدبن عبدالجباربن احمدبن خلیل همدانی اسدآبادی بغدادی شافعی معتزلی، مکنی به ابوالحسن. از فحول علمای عامه است که در زمان خود رئیس معتزله بوده و مصنفات بسیاری در مذاهب اعتزال و تمامی فنون دیگر که گویندبالغ بر چهارصدهزار ورق است بدو منسوب و اقوال مختلف او در کتابهای فریقین خصوص در کلام و اصول فقه منقول است و از اساتید سیدرضی و با یک واسطه از مشایخ روایت خطیب بغدادی میباشد. و مناظره او با شیخ مفید که در موضوع حدیث غدیر و اصحاب جمل وقوع یافته مشهور است. مراتب علم و فضل و کمال او مورد تصدیق و اذعان صاحب بن عباد بوده و به امر آن وزیر از بغداد به ری آمده و به وظائف تدریس قیام نموده و در تمامی بلاد ری قاضی القضاة بوده و در مجلس وزیر معظم با ابواسحاق اسفراینی اشعری ابراهیم بن محمد ملاقات کرده و موافق مذهب معتزله گفت: سبحان من تنزه عن الفحشاء، پس ابواسحاق نیز موافق مذهب اشعری گفت: سبحان من لایجری فی ملکه الا مایشاء. تألیفاتی دارد. او راست: 1- تنزیه القرآن عن المطاعن، این کتاب در قاهره چاپ شده است. 2- علم الکیمیاء. 3- العمد فی اصول الفقه. وی به سال 415 هَ. ق. یا اواخر 414 در ری وفات یافت. ( روضات ص 421 ) ( تاریخ بغداد ج 11 ص 113 ) ( ریحانة الادب ج 3 ص 270 ).

فرهنگ فارسی

ابن احمد بن عبدالجبار بن احمد بن خلیل همدانی اسد آبادی بغدادی شافعی معتزلی مکنی به ابوالحسن از فحول علمای عامه است.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم