«فوداج» نام یکی از روستاهای ایران است که در ساختار تقسیمات کشوری در دهستان باقران از توابع شهرستان بیرجند قرار دارد. این روستا در استان خراسان جنوبی واقع شده و از سکونتگاههای کوچک و روستایی این منطقه به شمار میرود. بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت فوداج ۹۰ نفر در قالب ۲۹ خانوار گزارش شده است. این آمار نشاندهنده یک جامعه روستایی کوچک با ساختار جمعیتی محدود و روابط اجتماعی نزدیک است. فوداج از نظر جغرافیایی در ناحیهای نیمهخشک قرار دارد که ویژگیهای اقلیمی شرق ایران را داراست. در این روستا فعالیتهای اقتصادی عمدتاً بر پایه کشاورزی سنتی و معیشت محلی شکل گرفته است. از نظر تاریخی، این روستا به عنوان زادگاه برخی شخصیتهای فرهنگی و ادبی نیز شناخته میشود. یکی از این چهرهها سعدالدین نزاری بیرجندی است که از شاعران برجسته نیمه دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری محسوب میشود. این شخصیت در سال ۶۵۰ هجری قمری در همین روستا متولد شده و در ادبیات فارسی جایگاه قابل توجهی دارد. در نتیجه، فوداج روستایی کوچک اما تاریخی در استان خراسان جنوبی است که علاوه بر ویژگیهای جغرافیایی، از نظر فرهنگی نیز اهمیت دارد.
فوداج
لغت نامه دهخدا
فوداج. ( اِخ ) دهی است از بخش حومه شهرستان بیرجند که دارای 68تن سکنه است. آب آن از قنات و محصول عمده اش غله، عناب و میوه است. مزرعه های کرنج، حسن آباد و حاجی آقامحمد جزء این ده است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).
دانشنامه عمومی
فوداج یک روستا در ایران است که در دهستان باقران شهرستان بیرجند واقع شده است.
جمعیت این روستا طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن ( ۱۳۹۵ ) تعداد ۹۰ نفر در ۲۹ خانوار بوده است.
حکیم سعدالدین بن شمس الدین نزاری فوداجی بیرجندی قهستانی از سرایندگان بزرگ نیمه دوم سده هفتم و آغاز قرن هشتم، در سال ۶۵۰ هجری قمری در روستای فوداج از توابع بیرجند متولد شده است.
جمله سازی با فوداج
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 حکیم نزاری قهستانی دریکی از سالهای آشوب و فتنه، همزمان حملهٔ نهایی مغولان که برای اتمام فتح ایران و و برانداختن اسماعیلیه، در کانون نا آرامیها، در روستای فوداج از روستاهای دامنهٔ کوههای باقران بیرجند، در خانوادهای مذهبی (اسماعیلی) در سال ۶۴۵ق به دنیا آمد.
💡 حکیم سعدالدین بن شمسالدین نزاری بیرجندی قهستانی (۶۴۵–۷۲۱ یا ۷۲۰ قمری) معروف به حکیم نزاری از سرایندگان بزرگ نیمه دوم سده هفتم و آغاز قرن هشتم، در روستای فوداج از توابع بیرجند متولد شد. وی را نخستین نویسنده دوره بعد از الموت دانستهاند که پس از یک دهه بعد متولد شد و زبان شعر و تعبیرات و اصطلاحات صوفیان را برای پنهان کردن عقاید اسماعیلی خویش برگزید.