فلک احتشام

فلک احتشام. [ ف َ ل َ اِ ت ِ ] ( ص مرکب ) آنکه قدرت و جلال و شکوه او چون فلک باشد. بلندمرتبه:
فلک احتشام و معالی پناه
جهان کرم میر فیروزشاه.؟ ( از حبیب السیر ).

آن که قدرت و جلال و شکوه او چون فلک باشد.

💡 پر شد ز خیل ناله و آهم فضای چرخ نیر کشید سر به فلک احتشام ما

💡 بعد از ثنای شاه ولایت علی، رواست گفتن مدیح صدر فلک احتشام را

💡 خرابه گرد فلک احتشام آه من است رسید سلسله صبح و شام آه من است