فلک احتشام
لغت نامه دهخدا
فلک احتشام. [ ف َ ل َ اِ ت ِ ] ( ص مرکب ) آنکه قدرت و جلال و شکوه او چون فلک باشد. بلندمرتبه:
فلک احتشام و معالی پناه
جهان کرم میر فیروزشاه.؟ ( از حبیب السیر ).
فرهنگ فارسی
آن که قدرت و جلال و شکوه او چون فلک باشد.
جمله سازی با فلک احتشام
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پر شد ز خیل ناله و آهم فضای چرخ نیر کشید سر به فلک احتشام ما
💡 بعد از ثنای شاه ولایت علی، رواست گفتن مدیح صدر فلک احتشام را
💡 خرابه گرد فلک احتشام آه من است رسید سلسله صبح و شام آه من است
