فریدون بن احمد سپهسالار

[ویکی فقه] مجدالدین فریدون بن احمد از اصحاب و پیروان مولانا بوده که به سپهسالار معروف شده است.
مجدالدین فریدون بن احمد سپهسالار، به علت شغل سپاهی گری که در عهد سلجوقیان داشت، به سپهسالار معروف شده است. او از اصحاب و پیروان مولاناست و به تصریح خودش چهل سال شب و روز در طبقه مریدان او بوده است. به نظر مرحوم نفیسی وی در ۶۳۲ ق که چهل سال پیش از مرگ مولانا باشد، به خدمت او رسید و چون به دلایل مسلم پیداست که این کتاب را در میان سال های ۷۱۹ و ۷۲۹ ق تالیف کرده، اگر پنداریم در زمانی که جزو اصحاب مولانا شده بیست سال از عمر او گذشته است، می بایست در حدود ۶۱۲ ولادت یافته باشد و اگر هم پس از ۷۱۹ دیگر نزیسته باشد، می بایست صد و هفت سال عمر کرده باشد و اگر هم ولادت او را ده سال پس از آن؛ یعنی در ۶۲۲ ق بگیریم و این امر محال را باور کنیم که در ده سالگی جزو اصحاب مولانا شده باز می بایست، ۹۷ سال زیسته باشد و این مطالب همه دشوار است. پس ناچار باید گفت یا مولف چهل سال جزو اصحاب مولانا نبوده و در حساب خود اشتباه یا مبالغه کرده است و یا این که آن چه در پایان کتاب درباره اولاد بهاءالدین سلطان ولد آمده است و تاریخ تالیف این رساله را پس از ۷۱۹ ق قرار می دهد، از مولف نیست و بعدها بر آن الحاق کرده اند و وی پیش از ۷۱۹ درگذشته است.
منبع
نرم افزار عرفان۳، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی.

💡 بهاءُالدّین وَلَد، محمد بن حسین خطیبی بکری (۵۴۳–۶۲۸ق/۱۱۴۸–۱۲۳۱م)، معروف به بهاء ولد، سلطان‌العلما، عارف، واعظ، از مشایخ تصوف و گفته می‌شود که پدر مولانا جلال‌الدین بلخی است. بهاءالدین تا مدت‌ها فقط پدر جلال‌الدین بلخی شناخته می‌شد. اخبار مربوط به او از طریق ولدنامه یا ابتدانامه سلطان ولد، رساله سپهسالار به قلم فریدون بن احمد سپهسالار و شرح حال مبسوط مولانا، مناقب العارفین به دست ما رسیده‌است. هنگامی که بدیع‌الزمان فروزانفر در شرح انتقادی زندگی و آثار مولانا، در بارهٔ پدر مولوی وارد سخن شد و به توصیف مختصر تنها اثرش، معارف نیز پرداخت، افق تازه‌ای در تحقیقات مربوط به بهاء ولد گشوده شد.