فرو خفته

فروخفته. [ ف ُ خ ُ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) فسرده شده و بسته شده و منجمدگشته. ( ناظم الاطباء ).
فروخفته. [ ف ُ خ ُ ت َ / ت ِ ] ( اِ مرکب ) کوه کوچک. تپه. ( ناظم الاطباء ).

کوه کوچک. تپه

💡 رومی ز سوی مغرب و سگزی ز سوی شرق بیدار نمودند فرو خفته فتن را

💡 به چنگ و به دندان رهش رفته گیر چو کیخسرو آنجا فرو خفته گیر

💡 به روز جوانی فرو خفته زار تو در پی ز گیتی همین چشم دار

💡 ولی از بخت فرو خفته فرا جست زخواب دید برخشت سر خویش نه بردامن باب

💡 زن مکرر کرد که آن با بُرطله کیست بر پشتت فرو خفته هله