یک زمان

یک زمان. [ ی َ / ی ِ زَ ] ( ق مرکب ) دمی. لحظه ای. زمانی.اندک زمانی. مدت کمی. ( یادداشت مؤلف ):
خِرَد تیره و مرد روشن روان
نباشد همی شادمان یک زمان.فردوسی.ز هر دانشی چون سخن بشنوی
ز آموختن یک زمان نغنوی.فردوسی.به کوپال و تیر و به گرز و کمان
بگشتند گردنکشان یک زمان.فردوسی.ده شیر به رزم یک زمان کشت
ده گنج به بزم یک عطا کرد.مسعودسعد.پیرامن سرای او فراگرفتند و او با خواص خویش یک زمان به مدافعت ایشان بایستاد و عاقبت هزیمت شد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 387 ).
نبودی یک زمان بی یاد دلدار
وز آن اندیشه می پیچید چون مار.نظامی.که با من یک زمان چشم آشنا باش
مکن بیگانگی یک دم مرا باش.نظامی.الا گر طلبکار اهل دلی
ز خدمت مکن یک زمان غافلی.سعدی ( بوستان ).|| ( ص مرکب ) هم عصر. ( آنندراج ). هم عهد. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). معاصر. هم زمان. ( ناظم الاطباء ). || ( اصطلاح فیزیک ) حرکات و اثراتی که در زمان واحد با هم حادث شوند. اعمال و یا عکس العملهایی که همزمان با هم انجام شوند یا بروز کنند. همزمان.

💡 زهد و صفوت یک زمان از عشق در دوزخ فگن حال و وقتت ساعتی در کار زلف و خال کن

💡 من بیچاره از یادت نباشم یک زمان خالی تو را خود یاد من هرگز به خاطر در نمی‌آید

💡 آنچه به یک زمان کند کین تو خالی از زمین قوت و گردش فلک راست به صد قران کند

💡 ۲. علت آن علت کی روی داده است؟ تنها پاسخ منطقا پذیرفتنی «هیچ‌وقت» خواهد بود. زیرا اگر علت جهان در یک زمان خاص روی داده باشد، آن جهان بی‌زمان نخواهد بود.

💡 شهریورماه طبری در اوایل قرن یازدهم با بهار در یک زمان قرار داشته است بنابراین سال سرودن کنزالاسرار به قرن یازدهم مصادف با دوران حکومت شاه عباس می رسد.