چراغ مزار

چراغ مزار. [ چ َ / چ ِ غ ِ م َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چراغ تربت. چراغی باشد که بر بالین تربت افروزند. ( آنندراج ). چراغی که در زیارتگاه روشن کنند:
چون زندگی بکام بود مرگ مشکل است
پروای باد نیست چراغ مزار را.صائب ( آنندراج ).رجوع به چراغ تربت شود.

چراغ تربت. چراغی باشد که بر بالین تربت افروزند. چراغیکه در زیارتگاه روشن کنند.

💡 نهاده ام سر آسودگی به پای گلی که غنچه را ز چراغ مزار نشناسم

💡 به محفلی‌که دل احیای معرفت دارد لب خموش چراغ مزار اظهار است

💡 در کار ماست ناله و ما در هوای او پروانه چراغ مزار خودیم ما

💡 به شمع عاریتی نیست خاکشان محتاج ز سوز سینه چراغ مزار مردان است

💡 پروانه سر به زانوی حیرت نهد سعیدا روشن اگر کنند چراغ مزار ما

💡 ز مرگ، صولت دیوانگان نگردد کم که چشم شیر چراغ مزار مجنون است