کاهش سطح مقطع راداری

💡 اصطلاح نسل ۴٫۵ اغلب برای اشاره به جنگنده‌های جدید یا پیشرفته‌ای استفاده می‌شود که در دهه ۱۹۹۰ ظاهر شدند و برخی از ویژگی‌های جنگنده‌های نسل پنجم را داشتند اما فاقد ویژگی‌های دیگر بودند، به‌کار می‌رود؛ بنابراین، جنگنده‌های نسل ۴٫۵ عموماً ارزان‌تر، ساده‌تر و مدت زمان طراحی و توسعهٔ کوتاه‌تری نسبت به جنگنده‌های نسل پنجم حقیقی دارند، در حالی‌که برتری‌های قابل توجهی نسبت به سایر جنگنده‌های نسل چهار دارند. این قابلیت‌ها شامل سنسورهای یکپارچهٔ پیشرفته، آرایه اسکن الکترونیکی فعال، قابلیت پرواز ابرپیمایشی، ابرمانورپذیری، قابلیت استفاده به عنوان جنگنده‌های چندمنظوره و کاهش سطح مقطع راداری هستند.

💡 طراحان جنگنده‌های مدرن تمام تلاش خود را به کار می‌گیرند تا با استفاده از هندسه خاص بدنه، به کاهش سطح مقطع راداری موفق شوند.

💡 استفاده از مواد جاذب رادار در ساختار بدنه هواپیما، نقش بسیار مهمی در کاهش سطح مقطع راداری و افزایش قابلیت پنهان‌کاری آن جنگنده ایفا می‌کند.

💡 هدف اصلی در طراحی شناورهای نظامی جدید، کاهش سطح مقطع راداری آن‌هاست تا بتوانند بدون شناسایی شدن توسط رادارهای دشمن، در عملیات حضور یابند.