لغت نامه دهخدا
پیراهان. ( اِ ) پیراهن. پیرهن. پیرهند. کرته. قمیص:
این نفس جان دامنم برتافته ست
بوی پیراهان یوسف یافته ست.مولوی.برو بر بوی پیراهان یوسف
که چون یعقوب ماتم دار گشتی.مولوی.رجوع به پیراهن شود.
پیراهان. ( اِ ) پیراهن. پیرهن. پیرهند. کرته. قمیص:
این نفس جان دامنم برتافته ست
بوی پیراهان یوسف یافته ست.مولوی.برو بر بوی پیراهان یوسف
که چون یعقوب ماتم دار گشتی.مولوی.رجوع به پیراهن شود.
= پیراهن
( اسم ) پیراهن: برو بر بوی پیراهان یوسف که چون یعقوب ماتم دار گشتی. ( مولوی )
پیراهن پیرهن
💡 بوی پیراهان یوسف را ندید آنک حافظ بود و یعقوبش کشید
💡 آنک بستد پیرهن را میشتافت بوی پیراهان یوسف مینیافت
💡 بوی پیراهان یوسف کن سند زانک بویش چشم روشن میکند
💡 این نفس جان دامنم برتافتهست بوی پیراهان یوسف یافتهست