پی کوب

پی کوب. [ پ َ / پ ِ ] ( ن مف مرکب ) لگدمال. لگدکوب. پای خست. پی خست: از بس که همه روز کاروان سودای فاسد بر من گذرد از سینه تو جمله نیات خیر و اوصاف پسندیده ترا پی کوب کردند. ( کتاب المعارف ) و زمین پی کوب دل ما را مزین بخضر طاعت گردان. ( کتاب المعارف ).آخر بنگر که خاک تیره پی کوب کرده را بشکافتیم و سبزه جانفزا رویاندیم. ( کتاب المعارف ). زنهار تا بوستان نفس را نیک نگاهداری، اگر هر کس در آید و همچون زمستان پی کوب کند ترا چه حاصل آید. ( کتاب المعارف ).

پی کوفته، پایمال شده.
* پی کوب کردن: (مصدر متعدی ) [قدیمی] لگدکوب کردن، پایمال کردن.

۱-( اسم ) لگد مال لگد کوب. ۲- ( صفت ) پی کوفته لگد مال شده: و زمین پی کوب دل ما را مزین بخضر طاعت گردان.

💡 مردم چشم از خیالت چون شود پی کوب عشق فرق‌ها پیدا شود از کوفته تا کوفته