کلمه «پرستشکده» به معنای جایگاهی است که در آن عمل پرستش و نیایش انجام میشود. این واژه از دو بخش «پرستش» و «کده» ساخته شده است که «کده» به معنی مکان یا خانه است. بنابراین پرستشکده یعنی خانه یا محل پرستش. در فرهنگهای مختلف، این مکان میتواند شکلهای گوناگونی داشته باشد. مانند مسجد، معبد، کلیسا، کنیسه یا هر فضای مقدسی که برای عبادت ساخته شده است. این مکانها معمولاً دارای حرمت و قداست ویژهای برای پیروان آن دین هستند. افراد در پرستشکده گرد هم میآیند تا دعا کنند، نیایش بخوانند یا آیینهای مذهبی را برگزار کنند. گاهی این مکان فقط محل عبادت نیست بلکه مرکز آموزش و اجتماع دینی نیز محسوب میشود. معماری پرستشکدهها نیز اغلب نمادها و نشانههای اعتقادی آن دین را در خود دارد. در مجموع، این واژه به هر مکانی اطلاق میشود که انسان در آن با نیت عبادت و ارتباط با امر مقدس حضور مییابد.
پرستشکده
لغت نامه دهخدا
پرستشکده. [ پ َ رَ ت ِ ک َ دَ / دِ] ( اِ مرکب ) عبادتگاه. پرستشگاه. معبد:
پرستشکده گشت از ایشان بهشت
ببست اندرو دیو را زردهشت.دقیقی.و ولف این کلمه را پرستشکده با ذال منقوط آورده است.
فرهنگ عمید
جای پرستش و عبادت، پرستشگاه: پرستشکده گشت زان سان که پشت / ببست اندر او دیو را زردهشت (دقیقی: ۵۲ ).
فرهنگ فارسی
( اسم ) عبادتگاه معبد جای عبادت جای پرستش. جایگاه پرستش پرستشکده پرستشگه
جمله سازی با پرستشکده
💡 پذیرفتن دین زرتشت، موبدان را به سرتاسر گیتی روانه میکند و آذر به آتشکدهها مینهد و نخستین آنان، آذر برزینمهر است که به کِشمر بنیان گذارد و در جلوی آتشکده، سرو بهشتی را کاشت و آن را نماد پذیرفتن دین بهی قرار داد و موبدان را به سرتاسر جهان فرستاد و فرمان داد همه نامداران و بزرگان به سوی آن پرستشکده روی آورند.
