پتگر

لغت نامه دهخدا

پتگر. [ پ َ گ ِ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) پتگیر. پرویزن. ( جهانگیری ). ماشوب.
پتگر. [ پ َ گ َ ] ( ص مرکب ) آهارزننده. آهارکننده.

فرهنگ معین

(پَ گَ ) (ص فا. ) آهار زننده، آهار کننده.

فرهنگ عمید

آن که آهار به پارچه می زند، آهارزننده.

فرهنگ فارسی

( اسم ) آهار زننده آهار کننده.
پتگیرپرویزن

ویکی واژه

آهار زننده، آهار کننده.

جمله سازی با پتگر

💡 یکی از پاتوق‌های مهم هنرمندان جوان، در آن دوره، کافه نادری در خیابان نادری تهران بود که درست در چند قدمی آموزشگاه جعفر پتگر قرار داشت.

💡 در سال ۱۳۱۹، به همراه برادرش، علی‌اصغر پتگر، اولین آموزشگاه خصوصی نقاشی در ایران را (تهران- خیابان نادری) تأسیس کردند؛ و در جنب آفرینش‌های هنری خود، به تعلیم و تربیت هنرجویان پرداختند. چند سال بعد جعفر پتگر به تنهایی آموزشگاهی در خیابان منوچهری تهران، و سپس چند سال بعد در خیابان هدایت تهران، تأسیس نمود.