لغت نامه دهخدا
پاروزن. [ زَ ] ( نف مرکب ) در قایق و مانند آن کسی که با پارو آب رود یا دریا بشوراند و بشکافد تا قایق روان شود.
پاروزن. [ زَ ] ( نف مرکب ) در قایق و مانند آن کسی که با پارو آب رود یا دریا بشوراند و بشکافد تا قایق روان شود.
کسی که در قایق پارویی پارو می زند و قایق را می راند.
(اسم صفت ) کسی که با پارو قایق را بحرکت در آورد پارو زننده.
در قایق و مانند آن کسی که با پارو آب رود یا دریا بشوراند و بشکافد تا قایق روان شود
💡 ترایریم همچنین گاهی برای اشاره به گالیهای قرون وسطی و مدرن اولیه که دارای سه صف پارو زن در هر طرف بودند به کار میرود.
💡 برای قرنها، حرکت کشتیهای بزرگ در مدیترانه توسط بردگان پارو زن کشتی که توسط تجار برده آفریقای شمالی و حکومت عثمانی تأمین میشد.