چراغ سپهر

چراغ سپهر. [ چ َ / چ ِ غ ِ س ِ پ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از آفتاب و ماه و ستارگان باشد. ( برهان ) ( انجمن آرا ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). مجازاً آفتاب. چراغ آسمان و چراغ فلک. ( فرهنگ نظام ). آفتاب عالمتاب. مرادف چراغ آسمانی و چراغ جهانتاب و چراغ عالم افروز. ( مجموعه مترادفات ):
که چون بامدادان چراغ سپهر
جمال جهان را برافروخت چهر.نظامی ( از آنندراج ).رجوع به چراغ آسمان و چراغ آسمانی و چراغ جهانتاب شود.

💡 ز رفتن تو هلالی شدست ماه تمام شدست نور چراغ سپهر کم بی تو

💡 که چون بامداد‌ان چراغ سپهر جمال جهان را برافروخت چهر