لغت نامه دهخدا
چابک اندیشه. [ ب ُ اَ ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب ) زیرک. تیزفهم:
که آنگه شاعری پیشه نبوده ست
حکیمی چابک اندیشه نبوده ست.فخرالدین اسعد( ویس و رامین ).تو همشهری او را و هم پیشه ای
هم اندر سخن چابک اندیشه ای.اسدی ( گرشاسبنامه ص 14 ).چابک اندیشه ای رسیده نخست
همه را نظم داده بود درست.نظامی ( هفت پیکر ).در همه کاری آن هنرپیشه
چاره گر بود و چابک اندیشه.نظامی ( هفت پیکر ).رجوع به چابک اندیش شود.
