چرخ کار

چرخ کار. [ چ َ ] ( ص مرکب )تراشکار. متخصص تراش دادن فلزات. چرخ گر. استاد صنعت تراشکاری. رجوع به چرخ کاری و چرخ گر و چرخ گری شود.

۱. کسی که با چرخ کار می کند.
۲. کسی که با چرخ چاقوتیزکنی کارد و چاقو تیز می کند.
۳. آن که با ماشین تراش، فلزات را تراش می دهد، تراش کار.

تراشکار. چرخ گر. مخصوص تراش دادن فلزات.
کسی که باچرخ کارمیکند، وکاردوچاقوتیزمیکند

💡 غره مشو گر ز چرخ کار تو گردد بلند زانکه بلندی دهد، تا بتواند فکند

💡 دشمنت نقشی نزد کز طاس چرخ کار خود چون مهره در ششدر نیافت

💡 غره مشو گر ز چرخ کار تو گردد بلند زانک بلندت کند تا بتواند فکند

💡 از گشت چرخ کار به سامان نیافتم وز دور دهر عمر تن آسان نیافتم

💡 ز چرخ کار مرا رونقی پدید آمد که با وصال و جمال تو کارکار من است

💡 کشیدن چنان چرخ کار منست مرا هست موم ار ترا آهنست