هاتف غیب

هاتف غیب. [ ت ِ ف ِ غ َ / غ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) به معنی فرشته ای است که از عالم غیب آواز دهد و این اسم فاعل است از هتف که به معنی آواز دادن است. ازکشف و منتخب و لطایف. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). فرشته ای که از عالم غیب آواز دهد. ( ناظم الاطباء ). فرشته ای که آواز دهد یا چیزی بگوید که اهل زمین بشنوند. ( فرهنگ نظام ). سروش. سروش غیب. ملهم غیب:
ز بارگاه محمد ندای هاتف غیب
به من رسید که خاقانیا بیار ثنا.خاقانی.ندای هاتف غیبی زچارگوشه عرش
صدای کوس الهی به پنج نوبت لا.خاقانی ( دیوان چ عبدالرسولی ص 31 ).یکی هاتف از غیبش آواز داد.سعدی ( بوستان ).ساقی بیا که هاتف غیبم به مژده گفت
با درد صبر کن که دوا میفرستمت.حافظ ( دیوان چ قزوینی ص 63 ).سحر ز هاتف غیبم رسید مژده به گوش
که دور شاه شجاع است می دلیر بنوش.حافظ ( دیوان چ قزوینی ص 191 ).

هتره نام یونانی الحضر است این شهر بمسافت سه روز راه از موصل کنونی واقع بود و قلعه محکمی داشت. بمعنی رشته ایست که از عالم غیب آواز دهد و این اسم فاعل است از هتف که بمعنی آواز دادن است از کشف و منتخب و لطایف. فرشته ایکه از عالم غیب آواز دهد.

💡 در آنمستی بگوشم هاتف غیب ز خواجه خواند شعر دل نشینی

💡 هم آواز است خلق و هاتف غیب هنرگوید هنر را، عیب را عیب

💡 ناگهان گفت بگوش دل من هاتف غیب کز جهان بیخبری بس که شدی مست غرور

💡 که ای گدای خرابات ناامید مباش چرا که هاتف غیب آنچه بایدت آن گفت

💡 ز بارگاه محمد ندای هاتف غیب به من رسید که خاقانیا بیار ثنا

💡 دوش گفتم بکند وعده وفا، قائم حق هاتف غیب ندا داد که آری بکند