کوارتت

لغت نامه دهخدا

کوارتت. [ ت ِ ] ( فرانسوی، اِ ) اصطلاحی در موسیقی. کواتورکوچک. ( فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کواتور شود.

فرهنگ عمید

قطعۀ موسیقی که برای چهار نوازنده یا چهار ساز ساخته شده باشد.

دانشنامه عمومی

کوارتت (فیلم ۱۹۴۸). «کوارتت» ( انگلیسی: Quartet ( 1948 film ) ) فیلمی در ژانر کمدی - درام به کارگردانی کن آناکین و هارولد فرنچ است که در سال ۱۹۴۸ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به دیرک بگارد، جرج کول، نانتون وین و اونور بلکمن اشاره کرد.
کوارتت (فیلم ۱۹۸۱). «کوارتت» ( انگلیسی: Quartet ( 1981 film ) ) یک فیلم به کارگردانی جیمز ایوری است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به آلن بیتس، مگی اسمیت، ایزابل آجانی، و شیلا گیش اشاره کرد. ایزابل آجانی برای این فیلم در جشنواره فیلم کن ۱۹۸۱ برنده بهترین بازیگر زن شد.
کوارتت (فیلم ۲۰۱۲). «کوارتت» ( به انگلیسی: Quartet ) یک فیلم به کارگردانی داستین هافمن است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد.
• مگی اسمیت
• تام کورتنی
• بیلی کانلی
• پائولین کولینز
• مایکل گمبون
• مایکل بایرنه
• تِـرِور پیکاک

دانشنامه آزاد فارسی

کوآرتت. کوآرْتت (quartet)
گروه هم نوازی شامل چهار نوازنده، یا موسیقی ای که برای چنین گروهی نوشته شده باشد. معمول ترین نوع آن کوآرتت زهی است که از دو ویولن، یک ویولا و یک ویولن سل تشکیل شده است.

جمله سازی با کوارتت

💡 اجرا در کنسرت‌های مختلف (دوئت، تریو، کوارتت و …)، همکاری با ارکستر مجلسی صدا و سیما به عنوان کنسرت مایستر - ۱۳۵۷، همکاری با ارکستر سمفونیک تهران به عنوان کنسرت مایستر - ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۹، همکاری با ارکستر ملی ایران به رهبری فرهاد فخرالدینی به عنوان کنسرت مایستر، تدریس در هنرستان موسیقی پسران و دختران از ۱۳۷۰

💡 در سال ۱۹۸۱ میلادی برنده جایزه _بهترین بازیگری سزار_ و _جایزه جشنواره کن_ برای فیلم زیرسلطه و نیز برنده _جایزه جشنواره کن_ برای فیلم گروه چهار نفره شد. در این سال همچنین فیلم تسخیر (آندره ی زولاوسکی) وی را برنده _جایزه نخل طلا بهترین بازیگر زن جشنواره کن_ و نیز _جایزه سزار بهترین بازیگر زن_ شد و فیلم کوارتت (جیمز آیوری) برایش _نخل طلا بهترین بازیگر زن جشنواره کن_ به ارمغان آوردند.

💡 آثار موسیقی مجلسی برامس شامل: ۳ کوارتت زهی، ۲ کوئینتت زهی، ۱ کوئینتت کلارینت، ۱ تریو کلارینت، ۱ تریو هورن، ۱ کوئینتت پیانو، ۳ کوارتت پیانو و ۴ تریو پیانو (که پس از مرگش منتشر شد) است. وی چندین سونات نیز برای ساز با همراهی پیانو نوشت که از جمله ۳ قطعه برای ویولن، ۲ قطعه برای کلارینت (این اثر برای ویولا نیز توسط برامس تنظیم شد) و راپسودی برای آلتو است که از او بر جای مانده است.

💡 شما در اینجا چیزی از من نخواهی شنید… فیدلیو؟ نه می‌خواهند آن را نمایش دهند و نه می‌خواهند بشنوند. سمفونی‌ها؟ آنها برای این وقت ندارند. کنسرتوهای من؟ هر کس فقط برای چیزهایی که خودش ساخته‌است تلاش می‌کند. قطعات سولو؟ آنها مدت‌ها پیش از مُد افتاده‌اند و اینجا مُد همه چیز است. حداکثر شوپانتسیگ، گهگاهی یک کوارتت (به آنها) تحمیل می‌کند.