هولوسن

آخرین دوره از دوران چهارم زمین شناسی که عصر کنونی دنبالۀ آن است.

( اسم ) دومنی دوره ازدوران چهارم زمین شناسی که رسوباتش طبقات فوقانی و کاملا جدید این دوران است و معاصر سازمان فعلی است این دوره را از لحاظ صنایع بشری میتوانیم بدو قسمت تقسیم گنیم: یکی عصر حجر جدید و دیگر عصرفلزات عصر حجر جدید قدیمتر از عصر فلزات است درعصرحجر جدید انسان مصنوعات خودش را از سنگ میساخته و آنها را تراش و صیقل میداده. مصنوعات ظریفی در ته نشستهای این دوره از ساخته های بشر بدست آمده است عصر فلزات که نسبت به عصر قبلی جدیدتراست زمانی است که بشر توانسته است پی بوجود فلزات در سنگها ببرد و آنها را کشف و از آنها در مصنوعات خود استفاده کند. اولین فلزی که بشر کشف کرد و مصنوعات خود را از آن ساخته مس و آلیاژهای آن خصوصا مفرغ است مفرغ از اینجهت قدیمترین آلیاژی است که بشر از آن استفاده کرده که بطور طبیعی در کانونهای مس ترکیب مس و قلع غالبا با یکدیگر موجود است.

هولوسن یا هولوسین ( به انگلیسی: holocene ) نام آخرین دور زمین شناسی است که در پایان پلیستوسن شروع و همچنان تا به امروز ادامه دارد. هولوسین بخشی از دوره کواترنری به شمار می رود.
به عبارت دیگر، نام دور دوم از دوره کواترنری است که ما در همین دور زندگی می کنیم. هولوسن از حدود ۱۱۷۰۰ سال پیش شروع شده و هم اکنون نیز ادامه دارد.
این دوره پس از تغییرات نور خورشید دریافتی زمین که آب شدن لایه های یخ در نیمکره شمالی را به همراه داشت، آغاز شد. دانشمندان معتقدند آب و هوای معتدل دوره هولوسن شرایط لازم برای ظهور تمدن بشری در حدود ۸ هزار سال پیش و حفظ روند پایدار آن را موجب شد که از آن جمله می توان به فراهم شدن شرایط برای افزایش تولید مواد غذایی اشاره کرد.
نام هولوسین از یونانی گرفته شده و به معنی «کاملاً نو» است.

💡 توالی کامل دوره‌های اقلیمی پلیستوسن پسین که در شمال اروپا مشخص شده‌اند شامل اولدست دریاس، نوسان بولینگ، اولدر دریاس، نوسان آلرود و یانگر دریاس است. پس از این دوره‌ها، هولوسن آغاز می‌شود. اولدر دریاس، نوسان آلرود و یانگر دریاس به نام دوره‌های بلیت–سرناندر نیز نامیده می‌شوند.

💡 باقی‌ماندهٔ سنگواره ببرها نشان می‌دهد که این جانور در بازهٔ پلیستوسن و هولوسن در بورنئو و پالاوان در فیلیپین حضور داشته‌اند.

💡 خلیج فارس در حوضهٔ خلیج فارس است که منشأ نوزیستی دارد و مربوط به فرورانش صفحهٔ عربستان در زیر رشته‌کوه زاگرس است. آبگیری کنونی این حوضه، ۱۵۰۰۰ سال پیش به‌دلیل بالا آمدن سطح آب دریاها از عقب‌نشینی یخچالی هولوسن آغاز شد.