مال دوست

لغت نامه دهخدا

مالدوست. ( ص مرکب ) دوست دارنده مال و ثروت. ( ناظم الاطباء ).مال پرست. آنکه مال بسیار دوست گیرد. ( یادداشت به خطمرحوم دهخدا ). و رجوع به مال پرست شود. || بخیل. ( ناظم الاطباء ). در تداول عامه، ممسک. بخیل.

فرهنگ فارسی

۱- مال پرست. ۲- ممسک بخیل.

جمله سازی با مال دوست

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 چو نعلم خوش حریفی و چون مال دوست روی چون بخت به نشینی و چون عقل نیک یار

💡 علم و دین در دست مشتی جاه جوی مال دوست چون بدست مست و دیوانه‌ست دره و ذوالفقار

💡 پادشاهی به زور باشد و مرد مرد را مال دوست داند کرد

💡 نباید به راحتی و بدون اجازه، از وسایل و مال دوست خود استفاده کرد، زیرا احترام به حریم خصوصی بسیار اهمیت دارد.

💡 او تصمیم گرفت بخشی از مال دوستش را که در مسیر گم شده بود، به صورت ناشناس و بدون هیچ چشم‌داشتی بازگرداند.

💡 در مباحث حقوقی، تقسیم مال دوست پس از مرگ او در صورت نبود وصیت‌نامه، می‌تواند منجر به درگیری‌های خانوادگی زیادی شود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران