هاده به معنای رعد است و همچنین یکی از پسران یعقوب بن اسحاق بن ابراهیم علیهم السلام به شمار میآید. این نام به نوعی نمایانگر قدرت و شدت است که با پدیده رعد در طبیعت مرتبط است. حضرت یعقوب، از شخصیتهای مهم تاریخ دینی است و نسل او به طور خاص در متون مذهبی مورد توجه قرار گرفته است. پسران یعقوب نه تنها از نظر نسب و نسل، بلکه از لحاظ جایگاه معنوی و تاریخی نیز اهمیت ویژهای دارند. او به عنوان یکی از این پسران، در این زمینه میتواند نمایندهای از اراده الهی و بخشندگی در خانوادهای باشد که در تاریخ دینی و فرهنگی ما جایگاه ویژهای دارد.
هاده
لغت نامه دهخدا
( هادة ) هادة. [ هادْ دَ ] ( ع ص ) مؤنث هادّ. || ( اِ ) رعد. ( اقرب الموارد ). تندر و بانگ ابر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
هاده. [ هادْ دَ ] ( اِخ ) یکی از پسران یعقوب بن اسحاق بن ابراهیم علیهم السلام. ( تاریخ گزیده ص 37 ).
فرهنگ فارسی
مونث هاد. یا رعد.
جمله سازی با هاده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آمد به تو آوازم واقف شدی از رازم محروم میندازم هاده چه به درویشان
💡 رنجیت مبا آمین دور از تو قضا آمین یار تو خدا آمین هاده چه به درویشان