گلشن طراز

گلشن طراز. [ گ ُ ش َ طَ ] ( نف مرکب ) باغبان. ( آنندراج ). گلشن آرای:
زهی گلشن طراز بزم نیرنگ
چو بوی گل نهان در پرده رنگ.بیدل ( از آنندراج ).

گلشن آرا، باغبان.

( صفت ) گلشن آرا باغبان: رهی گلشن طراز بزم نیرنگ چو بوی گل نهان در پرد. رنگ. ( بیدل )

💡 دنیا و آخرت نفس صبح و شام او گلشن طراز دیده نمناک من دل است

💡 رنگین بساط توبه گه دیگر است اسیر گلشن طراز گریه مستانه گشته است

💡 دستی که پیش روی تو گلشن طراز بود از داغ دسته بست ز گلهای گلخنی

💡 گر نگردد طبع رنگ آمیز تو گلشن طراز ای ز فیضت خرم و خندان بهر گلزار گل