چاک جامه

چاک جامه. [ م َ / م ِ ] ( ص مرکب ) جامه دریده. عریان. برهنه. || شرمگین. خجلت زده. زردروی:
در یرقان چو نرگسی در خفقان چو لاله ای
نرگس چاک جامه ای لاله خاک بستری.خاقانی.

جامه دریده. عریان. برهنه. یا شرمگین.

💡 یکی درد به تن آلوده خرقه و آن دگر از مهر کند به سوزن پرهیز چاک جامه رفویم

💡 چه دلکشست بدامن سجیف و گنج درست چه طرفه است بدان چاک جامه شیرازه

💡 به چاک جامه ی مریم دمید از روی رأفت دم که بی جُفت اندر این عالم تولّد زو مسیحا شد

💡 به چاک جامه دگر عیب من مکن، ناصح دریدنش هنر است ارچه دوختن عیب است

💡 ز چاک جامه گر دل می گشاید شکر خند گریبان تازه گردان