وطن دوست

کسی که وطن خود را دوست دارد، میهن دوست، میهن خواه.

(صفت ) وطن پرست (( زخون وطن دوستان مست یکسر چومیخواره ازباد. ارغوانی. ) ) ( بهار )

💡 قوله تعالی: «وَ جاءَ إِخْوَةُ یُوسُفَ» برادران یوسف بسبب نیاز و درویشی بمصر آمدند، یوسف بایشان نگاه کرد از راه فراست بدانست که برادران وی‌اند بسته بند آز، خسته تیغ نیاز، بر سبیل امتحان عقیق شکر بیز را بگشاد، گفت: جوانان از کدام جانب می‌آیند؟ هر چند که یوسف می‌دانست که ایشان که اندو از کجا می‌آیند، لکن همی خواست که ذکر کنعان و وصف الحال یعقوب از ایشان بشنود، و آن عهد بر وی تازه شود که حدیث دوست شنیدن و دیار و وطن دوست یاد کردن غذاء جان عاشق بود و خستگی وی را مرهم.

💡 آنها بسیار باهوش و صبور و دلاور و وطن دوست و هیچ وقت خیانت نکرده اند نسل آنها بعد از اسلام 1400 پیش حکومت رانی کردند تا حدود نزدیک حکومت قاجار از ایران طبق قرارداد پاریس جدا شدند و در کشورهای مختلف جهان ساکن شدند.