همه گذر

💡 چون پروانه دیوانه بر همه گذر کرد و روی سوی صید وصال شمع جلال او آورد و بهستی مجازی خود سر فرو نیاورد از وجود خود ملول شده و از جان بجان آمده بیت.

💡 عشق از سر کوی خود سفر کرد بر مرتبه‌ها همه گذر کرد

💡 در این جهان همه گذر، هیچ چیز ثابت نمی‌ماند و تمام زیبایی‌ها و سختی‌ها تنها گذری هستند که در برابر جریان بی‌پایان زمان و تغییرات ناگزیر قرار می‌گیرند.

💡 شاعر با توصیف این دنیای همه گذر، سعی دارد به خوانندگان خود یادآوری کند که نباید به مادیات وابسته شد، زیرا همه چیز در نهایت به خاک خواهد رفت.

💡 حیات ما در این عرصه‌ی همه گذر، مانند لحظه‌ای است که در میان باد می‌گذرد و تنها اثرات نیکو ماست که می‌تواند پس از رفتنمان باقی بماند.