مثواه

[ویکی الکتاب] معنی مَثْوَاهُ: جایگاه او - منزلت او (اسم مکان از ماده ثوی یثوی ثواء و به معنای محل اقامت با استقرار است )
ریشه کلمه:
ثوی (۱۴ بار)ه (۳۵۷۶ بار)

💡 قلندر، چون مجرد بود، خوش رفت ز دنیا تا بعقبی، «طاب مثواه »

💡 قاسمی را بلطف خود بنواز «اعتمادی علیک، یا مثواه »!

💡 بهاء الحق و الدین طاب مثواه امام سنت و شیخ جماعت

💡 مرد در میکده یغما و پی تاریخش کلک رحمت جعل الجنه مثواه نوشت

💡 دی بر آن خاک در از جان رمقی داشت کمال جعل الجنة مثواه همانجا بگذشت