یاقوته
لغت نامه دهخدا
( یاقوتة ) یاقوتة.[ ت َ ] ( ع اِ ) یک دانه یاقوت. ( ناظم الاطباء ). یکی یاقوت. ( منتهی الارب ): انه درة من درر الشرف لامن درر الصدف و یاقوتة من یواقیت الاحرار لامن یواقیت الاحجار. ( ابوبکر خوارزمی از الجماهر بیرونی ص 14 ).
فرهنگ فارسی
یک دانه یاقوت یکی یاقوت
جمله سازی با یاقوته
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 جمدت دموعی فاعتدت یاقوته نیطت بعروة برفی عفراء
💡 جواهرسازان قدیمی برای ساخت زیورآلات بسیار گرانبها، از سنگهای قیمتی با رنگهای درخشان مانند یاقوته و زمرد برای افزایش زیبایی و ارزش آثار خود استفاده میکردند.
💡 در داستانهای افسانهای و حکایتهای کهن، پادشاهان همیشه در تاج و تخت خود از سنگهای درخشان و یاقوتهای که نور خورشید را منعکس میکرد، بهره میبردند.
💡 آن تسبیح قدیمی که در صندوقچه مادربزرگ پیدا کردیم، با مهرههایی از جنس یاقوته ساخته شده بود که در زیر نور، درخشش بسیار زیبایی داشت.