گنجیده

گنجیده. [ گ ُ دَ / دِ ] ( ن مف )درآمده و داخل شده. در جای نهاده. ( ناظم الاطباء ). جای گرفته در چیزی. محاط شده. و رجوع به گنجیدن شود.

جا گرفته، جاشده.

( اسم ) ۱ - جا گرفته در چیزی. ۲ - جمع شده گرد آمده. ۳ - راست آمده صادق.

💡 در دل آن کس که او گنجیده است همچو او صاحبدلی دیگر کراست

💡 نام تو که گنجیده به هر ذره جانم از غایت تعظیم نگنجد به زبانم

💡 چشمه سوزن محیط بحر نتواند شدن در دل تنگم شکوه عشق چون گنجیده است؟

💡 جملهٔ اسما در او گنجیده اند اهل دل دل را بدین سان دیده اند

💡 آوارهٔ آب و گل، دریاب مقام دل گنجیده بجامی بین این قلزم بی ساحل

💡 تو از لطافت گنجیده یی درین عالم وگرنه ذات تو از حیّز مکان بیشست