کنده گر

مترادف‌ها

حفار، کنده‌کار

لغت نامه دهخدا

کنده گر. [ ک َ دَ / دِ گ َ ] ( ص مرکب ) به معنی کنده کار است یعنی شخصی که در مس و برنج و چوب و تخته و امثال آن نقش ها کند. ( برهان ). آنکه بر چوب و زر و جز آن نقش کند و به هندی کندن گر گویند. ( فرهنگ رشیدی ). نقار. ( مهذب الاسماء ). کنده کار. ( آنندراج ). کسی که در روی مس و برنج و عقیق و جز آن قلم زنی کند وحکاکی نماید و کنده کار و حکاک. ( ناظم الاطباء ): و کنده گر را نقار گویند. ( تفسیر ابوالفتوح ).

فرهنگ عمید

کسی که بر روی فلز، چوب، یا چیز دیگر کنده کاری می کند.

فرهنگ فارسی

( صفت ) کنده کار: وکنده گر را نقار گویند.

جمله سازی با کنده گر

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 به نخچیر لشکر پراگنده شد اگر کنده گر سوی آگنده شد

💡 کارگر کنده گر با استفاده از ابزارهای مخصوص، شروع به حفاری در زمین کرد تا مسیر مناسبی برای عبور لوله‌های اصلی آب زیرزمینی ایجاد نماید.

💡 در پروژه‌های بزرگ ساختمانی، تیم کنده گر باید با دقت بسیار بالایی خاک را جابجا کند تا به زیرساخت‌های موجود در زیر زمین آسیبی وارد نشود.

💡 فعالیت‌های یک کنده گر ماهر می‌تواند سرعت پیشرفت پروژه‌های زیرزمینی را به طرز چشمگیری افزایش دهد، مشروط بر اینکه استانداردهای ایمنی را رعایت کند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران