کبوترخان

لغت نامه دهخدا

کبوترخان. [ ک َ ت َ ] ( اِ مرکب ) برج حمام. برج کبوتر. کفترخان. کبوترخانه. باروگونه ای که کنند و در آن لانه های کبوتران سازند. ( یادداشت مؤلف ). || در اصطلاح بنّایی سوراخها که در زیر حمام برای نقل حرارت سازند. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به کبوترخانه شود.
کبوترخان. [ ک َ ت َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان پایین ولایت بخش حومه شهرستان تربت حیدریه در 24 هزارگزی جنوب تربت حیدریه و 20 هزارگزی خاور شوسه عمومی تربت به زاهدان. جلگه ای و معتدل است 128 نفر سکنه دارد. آب از قنات. محصول: غلات، ابریشم، پنبه. شغل اهالی زراعت و گله داری و کرباس بافی. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).

فرهنگ عمید

محل آشیانه های کبوتران، جایی که کبوتران آشیانه می سازند.

فرهنگ فارسی

دهی است از دهستان حومه خاور شهرستان رفسنجان در ۳۵ کیلومتری جنوب خاوری رفسنجان کنار شوسه رفسنجان به کرمان جلگه و سردسیر ۹۵٠ تن سکنه. محصول غلات پسته پنبه لبنیات.
( اسم ) محلی که کبوتر در آن آشیان سازد. توضیح در بعضی نواحی برجها یی میساختند بنام مذکور.
دهی است از دهستان پائین ولایت بخش حومه شهرستان تربت حیدریه

دانشنامه عمومی

کبوترخان یک روستا در ایران است که در دهستان قهاب رستاق واقع شده است.
اهالی این روستا از طریق پسته کاری و سیفی کاری امرار معاش میکنند.
این روستا یک قبرستان قدیمی، چندین مزرعه و موتور اب دارد.
این روستا از قدیمی ترین روستاهای منطقه میباشد در حال حاضر مالک باغات پسته در این روستا خانواده های سهمی و عزآبادی فلاحتی نژاد. خلیل نژادی. صرفی، پریمی، سلاحی
یک بنای باستانی چند صد ساله در روستاست که به احتمال قوی در زمانهای پیشین کبوترخانه بوده،
در اطراف روستا نشانه هایی از چند کاروانسرای خشتی خراب شده مشهود است. که نشانگر مرکزیت این روستا در زمان اشکانیان میباشد
کبوترخان (رفسنجان). کبوترخان ( رفسنجان )، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان کبوترخان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۷۳۵ نفر ( ۷۱۵خانوار ) بوده است.
روستای کبوترخان از قطب های تولید بستنی در ایران است و جشنواره بستنی بارها در این منطقه برگزار شده است.

جمله سازی با کبوترخان

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 از دیرباز، برای استفاده از گوشت و کود کبوتران، ساختن کبوترخان یا کبوترخانه معمول بود. ژان شاردن که در عصر صفوی از ایران بازدید کرده‌است، به پیشینهٔ بناهای کبوترخانه و وضعیت آن‌ها در عصر صفوی چنین اشاره کرده‌است:

💡 کبوترخان را در ایران، اصولاً برای تزئین نساخته بودند، بلکه به منظور انتفاع و بهره‌برداری، به ساختن کبوترخان اقدام می‌کردند، حتی در زمان حاضر نیز، یکی از مناظری که در اطراف دهات ایران دیده می‌شود، همین برج‌های کبوترخان است، که صدها سوراخ چهارگوش در آن تعبیه شده‌است… در ایران گوشت کبوترها را می‌خورند و از همه بالاتر فضولات آن‌ها را که کود حیوانی بسیار گرانبهایی است، جمع می‌کنند. جالیزهای معروف خربزهٔ اصفهان در سایهٔ همین کود بارور می‌شود و قرن‌هاست که این کار معمول است.