کارک

کار کوچک: چون کارک او نظام گیرد روزی / ناگه اجل از کمین درآید که منم (خیام: ۹۸ ).

( اسم ) کار کوچک کار بی اهمیت: [ من فرود آمدم و او را بنهادم و گفتم تا کارک خویش ساخته کنم ]. ( تاریخ سیستان ).

💡 چون چنین افتاد سرده جامه ای پر بر کفم نه بعد از این ترتیبکی ده کارک این بینوا را

💡 یا بر سزای خود افسوس می‌بازم ٭ من بچنین بخت کی برکه تازم ٭ کارک خود روز و شب می‌اندازم ٭ و از بیم تواندر بود می‌گذارم.

💡 شیخ الاسلام گفت: کی هیچ چیز دو نشود بتو، که این کارک ما با تو فرا چیزی شود، یعنی که به جهد ما و طلب ما هیچ چیزی نیاید، و فرا هیچیز نرسیم. مگر که خود ویرا عنایتی باشد «باکسی».

💡 چون کارک او نظام گیرد روزی ناگه اجل از کمین برآید که منم

💡 وز دولت تو کارک این سوخته جگر با دشمنان خام طمع پخته تر شود

💡 رورو که سوی حجره خرامیم و بباشیم کز سیم برت کارک ما همچو زر آمد