کار کنی
لغت نامه دهخدا
کارکنی. [ ک ُ ] ( حامص مرکب ) عمل و منصب کارکن. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به عامل شود.
فرهنگ فارسی
عمل و کیفیت کار کن
جمله سازی با کار کنی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آبم من، ار بخار شوم در چمن، خوش است سنگی تو، گر که کار کنی بشکنی رواست
💡 صد بلعجبی دانی کابلیس نداند آن ما را چو زبون بینی در کار کنی حالی
💡 نوحه کنی نوحه کنی مرده دل زنده شود کار کنی کار کنی جان تو این کاره شود
💡 خود یک کلمه است جمله پند است تُرا گر کار کنی یکی، پسند است تُرا
💡 گر یک شکر از لعلت در کار کنی حالی صد کافر منکر را دیندار کنی حالی
💡 اگر میخواهی در این شرکت بزرگ به جایگاههای مدیریتی برسید، باید یاد بگیری که چگونه با دقت و تمرکز بسیار بالا در هر موقعیت کار کنی.
💡 او همیشه به دوستانش توصیه میکرد که اگر میخواهند در زندگی شخصی و حرفهای موفق شوند، باید با نظم و برنامه ریزی درست کار کنی.
💡 وقتی تصمیم میگیری که به صورت مستقل و خودساخته در بازار کار فعالیت داشته باشی، باید یاد بگیری که چگونه با هوشمندی و دقت کار کنی.