لغت نامه دهخدا
چراغ مضطرب. [ چ َ / چ ِ غ ِ م ُ طَ رِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) چراغ نیمه خاموش. چراغ لرزان. چراغی که شعله اش پائین و بالا میرود و مستعد خاموش شدن است:
پنبه از داغ دل بیطاقت ما برمدار
این چراغ مضطرب در زیر دامن خوشتر است.صائب ( از آنندراج ).